• 1
  • 2
  • 3

Nasi partnerzy

Trzy dawne przekazy o Łosośnej

Trzy dawne przekazy o Łosośnej

Interesujące informacje dotyczące Łosośnej, aczkolwiek mające tylko historyczną wartość, wyszperałem w trzech starych źródłach:

* Ładowski na s. 334 pisał o łososiach: „W Polszcze najwięcej poławiają się w rzece nazwanej: Łosośna”. Ciekawe, czy podał to na podstawie znanych mu informacji o faktycznym połowie łososi w tym cieku, czy też tylko z powodu jego nazwy?

* Chłopicki na str. 104 i 105 podał:

- „Sławna z wybornych pstrągów rzeczka Łosośna uprzejmie wita podróżnych swem opiętym w ajerowe czuby modrem zwierciadłem”;

- o Kuźnicy: „Za płynącą tu rzeczką Łosośną, ładny widoczek, złożony z zielonych wzgórzy, z cerkwi bukietem drzew okolonej i z eleganckiej stacji przechodzącej tędy kolei, upiększa znacznie tę okolicę”.

* Gloger na str. 40 podał: „O pół mili poniżej Grodna wpada do Niemna z lewego brzegu rzeczka Łosośna, stanowiąca w tem miejscu granicę Królestwa z Cesarstwem, równie jak Niemen od tej chwili, którego brzeg lewy należeć będzie dalej do Kongresówki, a prawy do Guberni Grodzieńskiej, a poniżej Wileńskiej. Łosośna żywi w swej wodzie poszukiwane przez gastronomów pstrągi, a że te jak wiadomo, są gatunkiem łososia, więc stąd wzięła początek nazwa rzeki, od rzeki zaś nazwa leżąca nad nią wioski. Rzeczkę nazywał Wiktor Łososianką, o blechach zaś Tyzenhauza, ani o podmytej przez Łosośnę szczęce mamuta z olbrzymim zębem i pniach starożytnych, które tu kiedyś znaleziono, nic nie wiedział. Jego wiadomości z paleontologji i osteologji dyluwialnej ograniczały się podaniami o wielkoludach i silnej wierze w znajdowanie ich kości. [...] Łosośna płynie bystro, a jak powiadał Wiktor, pięć

-21-

młynów podobno na przestrzeni jednej mili obraca. Nad jej ujściem pławił się w słonecznym błękicie upatrujący łupu drapieżny i wielki, ciemnej barwy jastrząb, którego gatunek zowią szulakiem nad Niemnem i Narwią. Poniżej ujścia, gdzie Niemen robi stanowczy zwrot na północ, minęliśmy na lewym brzegu wąwóz, zwany Wileńskim Rowem i rapę Łososiankę”.

 Nazwa wsi i cieku jest bardzo stara. Najstarsza znana mi wzmianka o wsi pochodzi z 1499 r. Rzekę wspomniano w 1503 r. (Akty... 1897 nr 432, 667).

Literatura cytowana:

Akty litovskoj metriki. 1897. T. 1. Cz. 2. Warszawa.

Chłopicki E. 1863. Notatki z różnoczasowych podróży po kraju. Warszawa.

Gloger Z. 1888. Podróż Niemnem. Wisła, 2: 30-84.

Ładowski S.P. 1804 (I wyd. 1783). Historya naturalna kraiu polskiego. T. 1. Kraków.

 

o mnie
Studiował na Uniwersytecie Sophia(ang.) w Tokio (1975–1976) i w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie (1976–1980). W 2004 obronił na SGH napisany pod kierunkiem Bogdana Grzelońskiego doktorat Gospodarcze i społeczne znaczenie ryb w Polsce od X do XIX w.[2] W latach 1988–1992 pracował w Konsulacie Generalnym RP w Mediolanie, a w latach 1997–2001 i 2005–2009 w Ambasadzie RP w Helsinkach, w tym jako chargé d’affaires w 2007. Hobbystycznie zajmuje się wędkarstwem muchowym. Jest sekretarzem na Polskę brytyjskiego Stowarzyszenia Lipienia (Grayling Society), otrzymując w 2014 doroczną honorową nagrodę Broughton Trophy za wkład w działalność organizacji. Pełnił funkcję tzw. Organizatora Międzynarodowego (International Organizer) Mistrzostw Europy FIPS-Mouche w wędkarstwie muchowym w 2005 w Lesku,
Inne artykuły autora