Who is Who w wędkarstwie muchowym w Polsce
Who is Who w wędkarstwie muchowym w Polsce
Piotr Konieczny, Zbigniew Zasadzki
Piotr Konieczny: Ur. 23.10.1961 w Rymanowie. Zam. w Rymanowie. Ukończył Akademię Ekonomiczną w Katowicach. Zainteresowania: filatelistyka, tenis stołowy (wicemistrz Akademickich Mistrzostw Polski Szkół Ekonomicznych z 1984 r.) oraz hodowla ryb (posiada staw z karpiami).
Łowi ryby wszystkimi metodami w całej Polsce (poza morzem). Swego czasu, gdy spędzał urlop w Jastarni przemierzył samochodem 5.000 km w poszukiwaniu dobrych miejsc połowu. Najwięcej jednak łowi na sztuczną muszkę. Od 1998 r. jest dyrektorem Biura Okręgu Krośnieńskiego PZW.
W ostatnich latach stał się postrachem ryb i kolegów wędkarzy na zawodach. Przebojem wszedł do kadry Polski w wędkarstwie muchowym. We wszystkich zawodach regularnie zajmuje jedno z czołowych miejsc. Do Wielkiego Szlema (wygrał już Mistrzostwa Polski, Puchar Popradu, Puchar Dunajca i Puchar Podhala) brakuje mu tylko zwycięstwa w Pucharze Wisły (w 2002 r. zajął w nim „dopiero” III miejsce).
Zbigniew Zasadzki: Ur. 1.3.1944 w Krakowie. Zam. w Krakowie. Wykształcenie średnie. Dawniej pracował jako starszy mistrz w Instytucie Fizyki Jądrowej w Krakowie. Obecnie na emeryturze, więc ma dużo wolnego czasu.
Łowi wszystkimi metodami i wszystkie gatunki, a zwłaszcza karpie i sandacze. W zimie chętnie wyciąga z szafy sprzęt podlodowy, uczestnicząc również w zawodach w tej dyscyplinie. Uznaje połów spod lodu za znakomite ćwiczenie refleksu przygotowujące do połowu na muszkę.
Od wielu lat uczestniczy w zawodach muchowych, często zajmując bardzo wysokie lokaty (był dwukrotnie drużynowym mistrzem Polski, kilka imprez wygrał). Zebrał już wszystkie odznaki PZW, w tym medal za wybitne osiągnięcia sportowe.
Posiada działkę, która niestety zabiera mu zbyt dużo wolnego czasu, który można by z dużo lepszym skutkiem i przyjemnością przeznaczyć na łowienie ryb.
* * *
Rybać zgnije w kilka dni, lecz królewska sława
Śmierdzieć będzie na wieki, póki świata stawa.
(W. Potocki. 1918. Moralia. T. 3. s. 309)
