Dwa pstrągi z północnej Norwegii
Około 30 km na południe od Tromsø w północnej Norwegii, jest niewielki potok (szerokość ok. 5m), ale o znacznej głębokości (1-2 m). Wolno płynie wśród drzew i niesie zimną i krystalicznie czystą wodę.
Około 30 km na południe od Tromsø w północnej Norwegii, jest niewielki potok (szerokość ok. 5m), ale o znacznej głębokości (1-2 m). Wolno płynie wśród drzew i niesie zimną i krystalicznie czystą wodę.
20 lipca 1999 zebrałem żołądki dwóch pstrągów potowych, ok. 35 cm długości, złowionych w tej pięknej wodzie. Oto ich łączna zawartość (skróty: l – larwa, p – poczwarka, sub – subimago jętki, im – imago):

Te dwie ryby dostarczyły mi ciekawego materiału, znacznie odbiegającego od danych z rzek północnej Finlandii.
1. Ryby żerowały bardzo intensywnie (w żołądkach były 317 i 242 ofiary). Warto zwrócić uwagę, że głównym składnikiem pokarmu są organizmy pochodzenia lądowego (wpływ na to miała liczna roślinność przybrzeżna) oraz imagines owadów wodnych.
Wiele z tych ofiar zostało pobranych w toni wodnej, a nie z powierzchni wody. Przez wiele minut obserwowałem jednego pstrąga, który stał w połowie wody i systematycznie zbierał przepływające koło niego owady. Tylko czasem zgarniał coś z powierzchni wody. To zaś wskazuje, że należy ostrożnie podchodzić do interpretacji zawartości żołądków ryb, jeżeli chodzi o strefę żerowania.
2. Najciekawsze są dane dotyczące widelnic. Warto zwrócić uwagę, że wśród 40 imagines był tylko jeden samiec. To zaś wskazuje, że stają się one dostępne w związku ze składaniem jaj.
Ta sytuacja kontrastuje z gatunkiem Leuctra fusca, którego samce i samice występują w żołądkach ryb w zbliżonych ilościach. Potwierdzają to dane z tak odległych państw jak Włoch, Polski i Finlandii (moje dane) oraz Irlandii (dane z literatury).
-18-
W literaturze najciekawsze dane o roli widelnic dla pstrągów podają z USA Duffield i Nelson [Seasonal changes in the stonefly (Plecoptera) component of the diet profile of trout in Big Hunting Creek, Maryland, USA. Aquatic Insects, 15(3): 141-148]. Wykazują oni wiele dorosłych widelnic (głównie z rodziny Capniidae), wśród których było wiele samców.