[W tym numerze rozpoczynam cykl artykułów prezentujących wędkarstwo w Finlandii. Podawane bedą informacje dotyczące łowisk, metod połowu Finów, ciekawsze przygody i obserwacje przyrodnicze. Omawiane będą nie tylko ryby łososiowate.]
Od 6 do 12 lipca 1998 część urlopu spędziłem w południowej Laponii nad rzeką Iijoki i jej lewobrzeżnym dopływem Oudonjoki. Pogoda była dobra (ok 20-250C, słonecznie), a poziom wody normalny. W obu ciekach odcień wody jest zawsze brunatny.
Od 10 do 17 lipca 1999 przebywałem nad rzeką Meltaus, lewobrzeżnym dopływem Ounasjoki (ok. 80 km na północny zachód od Rovaniemi). Łowiłem głównie w dwóch miejscach – w Marivaara (tam miałem siedzibę) oraz ok. 25 km wyżej - w Unarikängas (poniżej jeziora Unari).
Od 17 do 23 lipca 1999 kolejną część urlopu spędziłem w północno-zachodnim rogu Laponii nad rzeką Könkämäeno (jest to górny bieg rzeki Tornio, płynącej wzdłuż granicy fińsko-szwedzkiej). Siedziba była we wsi Pousujärvi, liczącej ... dwa domy (większość osad w Laponii, nawet tych na mapie, jest podobnej wielkości), ok. 30 km na południe od m. Kilpisjärvi.
Będąc w Laponii w Kilpisjärvi w lipcu 1999 przypadkowo wstąpiłem do stacji naukowej uniwersytetu helsińskiego. Do stacji zajrzałem wieczorem i jedyną osobę jaką spotkałem o
15 maja 1999 na zaproszenie kapitana kadry fińskich muszkarzy, Jouko Keto, pojechałem z wizytą do klubu muszkarskiego w Jyväskylä (ok. 270 km na północ od Helsinek).
W prawie wszystkich jeziorach środkowej i wschodniej Finlandii, zwłaszcza dużych i z czystą wodą, żyją ryby łososiowate. Między jeziorami są krótkie bystrzyny. Wśród najciekawszych łowisk (na skalę europejską, a może nawet światową) są wody w okolicach jeziora Konnevesi (kilkadziesiąt kilometrów na północny wschód od Jyväskylä). Według informacji lokalnego wędkarza lipienie w okolicznych wodach pochodzą z udanej introdukcji dokonanej w latach 30-tych bieżącego stulecia. Materiał zarybieniowy pochodził z jeziora Ładoga.
Veli-Pekka Rusanen jest jednym z najlepszych znawców łososi i troci w rzece Vantaa koło Helsinek. Nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego gdyby nie fakt, że z powody choroby nóg zawsze chodzi z laską.
Wędkowanie w Finlandii. Cz. IX. Lipienie z jeziora Höytiäinen
Wędkowanie w Finlandii. Cz. X. Lipienie z Ruunaa (Lieksanjoki)
