Wędkowanie w Finlandii. Cz. XV. Lipienie z rzek Kuohunki i Sinettä
Wędkowanie w Finlandii. Cz. XV. Lipienie z rzek Kuohunki i Sinettä
Po wędkowaniu w Tornio udałem się do Rovaniemi. Następne dwa dni również padał deszcz, choć z przerwami.
Łowiłem w dwóch ulubionych niewielkich rzeczkach Św. Mikołaja położonych w pobliżu Rovaniemi. O ile pierwszego dnia woda była jeszcze znośna, o tyle drugiego już była około 30 cm powyżej normalnego stanu, choć nadal czysta, z uwagi na liczne jeziora. W obu rzeczkach łowiłem tylko na nimfę w godzinach 18.00-23.00. Koszt licencji w Kuohunkijoki wynosił 25 FIM, a w Sinettäjoki – 20 FIM za dobę.
Kuohunkijoki
Jest to lewobrzeżny dopływ rzeki Kemi, wpadający do niej około 30 km powyżej Rovaniemi. Łowiłem w środkowym biegu, gdzie są zarówno liczne bystrzyny, jaki i głębsze wolniejsze rynny. Rzeka ma szerokość 7-10 m. Przepływa przez duże wzniesienia, dzięki czemu spadek cieku jest znaczny. Woda miała odcień brunatny, choć była raczej czysta.
W ciągu pięciu godzin wyciągnąłem kilkanaście drobnych lipieni i trzy dobre. W rzece było ewidentnie sporo lipieni, zwłaszcza drobnych, ale nie były łatwe do złowienia z uwagi na panujące warunki pogodowe.
Ryby obżerały się larwami meszek, które głównie zdrapywały z dna. Świadczy o tym zarówno ilość larw (wiele tysięcy osobników w każdej rybie, co oznaczyłem symbolem X w poniższej tabeli, gdyż nie liczyłem ich), obecność wielu małych osobników oraz detrytusu. Pobierały jednak sporo organizmów spływających w wodzie, co wyjaśnia stosunkowo dobre wyniki wędkarskie (towarzyszący mi Finowie również mieli wiele drobnych ryb, ale żadnego dobrego).
-21-
W materiale zwraca uwagę obecność wielu organizmów, których dostępność dla ryb się zwiększa w momencie podnoszenia się poziomu wody, np. poczwarek i larw muchówek oraz larw chrząszczy lądowych (często przebywają w wilgotnym brzegu). W zasadzie ten sam czynnik sprzyjał zwiększonej obecności larw jętki H. sulphurea i widelnicy Amphinemura, które rza dko stają się liczniejsze w menu ryb.
Sinettäjoki
Jest to prawobrzeżny dopływ rzeki Ounas, położony około 25 km na północ od Rovaniemi. Rzeka przepływa przez wiele jezior. W dolnym odcinku na bystrzynach gdzie łowiliśmy rzeka miała szerokość kilkunastu metrów. Woda miała odcień brunatny, choć była czysta.
Warunki połowu były trudne z uwagi na wysoki stan wody i padający deszcz. Stąd wyniki nie były rewelacyjne. Ja wyciagnąłem tylko dwa krótkie lipienie. Jeden z dwóch towarzyszących mi Finów na nimfę wydłubał dobrego lipienia.
O odżywianiu się tego lipienia niewiele da się powiedzieć, poza tym, że w żoładku było stosunkowo mało ofiar - 60. To słabe żerowanie i słabe wyniki wędkarskie wiążę z wysokim stanem wody, mimo, że woda była stosunkowo czysta. Z zasady w przeciwieństwie do pstrągów lipienie gorzej żerują przy podwyższonym stanie wody, koncentrując się wtedy na strefie przydennej (pobierają pokarm z dna lub unoszony tuż nad nim).
Tabela 1. Zawartość żołądków 3 lipieni złowionych 11 czerwca w rzece Kuohunki oraz jednego lipienia złowionego 12 czerwca w rzece Sinettä (skróty: l - larwa, p – poczwarka, im – imago).
Kuohunki Sinettä
Chruściki
Hydropsychidae l 1 2
Rhyacophila nubila l 12
Limnephilidae l 9 1
Leptoceridae l 4
Polycentropus flavomaculatus l 1
n. det. l 1
Jętki
Baetis l 26
Baetis im ♀ 1
Ephemerella l 1 3
Heptagenia sulphurea l 14 2
Ephemera l 2
Muchówki
Simuliidae l X 45
Simuliidae p 6
Simuliidae im 2 1
Chironomidae l 14 2
Chironomidae p 2
Ceratopogonidae l 3
Widelnice
Amphinemura l 34
Nemouridae l 1
Isoperla l 3
Asellus aquaticus (ośliczka) 2
Lymnaea (ślimak) 1
Elmidae l 1
Owady lądowe
Homoptera l 2
Diptera l 2
Diptera p 14
Diptera im 1
Coleoptera l 5
Coleoptera im 1
Hymenoptera 1
Pisces (ryba) 1
Who is Who w wędkarstwie muchowym w Polsce
Tadeusz Kaczorowski: Ur. 27.6.1945 w Janowie Podlaskim. Zam. w Wałczu. Absolwent Akademii Rolniczej w Krakowie (Wydział Melioracji). Obecnie na rencie.
-22-
Wędkarstwem zajmuje się praktycznie od urodzenia. Łowi wszystkimi metodami, ostatnio również na morzu.
Wędkarstwo muchowe zajmuje szczególne miejsce w jego zamiłowaniach. Dawniej przez wiele lat uczestniczył w zawodach wędkarskich; był m.in. członkiem pierwszej kadry muchowej Polski powołanej na początku lat osiemdziesiątych. Od dłuższego czasu jest też organizatorem zawodów muchowych na wodach okręgu pilskiego.
Obecnie jest prezesem koła PZW w Wałczu (już czwartą kadencję). Na piersi jest długa kolekcja licznych odznaczeń wędkarskich, w tym złota odznaka z wieńcami. Gdy mu kiedyś nad wodą braknie jakieś błystki będzie miał z czego zrobić sobie przynętę, zapewne skuteczną.
Piotr Leszczyk: Ur. 3.8.1969 w Wałczu. Zam. w Wałczu. Wykształcenie średnie. Pracuje w policji.
Na sztuczną muszkę łowi od 1984. Poza muszką łowi też czasem na spinning. Przemierza wody zarówno Pomorza jak i podgórza (zwłaszcza Dunajec).
Wielokrotnie uczestniczył w zawodach muchowych, zajmując czołowe lokaty (zwycięzca Pucharu Podhala w 1994, III miejsce na mistrzostwach Polski w 1993, wielokrotny mistrz okręgu pilskiego, itd.).
Ma szerokie zainteresowania. W szczególności lubi majsterkowanie. Sam sobie robi przyrządy do wykonywania muszek. Oczywiście nie kupuje muszek, czym też naraża się producentom i sprzedawcom sprzętu wędkarskiego.
